مسألهء آفرينش نيست و تدبير ، چيزى جز همان آفرينش نيست . وقتى آفريدگار هستى و انسان يكى است ، پس مدبّر آن‌ها هم يكى خواهد بود ، چرا كه پيوند كامل ميان تدبير و آفرينش جهان روشن است ، به همين جهت ، خداوند وقتى خود را به عنوان آفريدگار همه چيز توصيف مىكند ، در همان وقت ، خود را مدبّر آنها هم مىداند و مىفرمايد : « اللَّهُ الَّذِي رَفَعَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى يُدَبِّرُ اْلأَمْرَ يُفَصِّلُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقاءِ رَبِّكُمْ تُوقِنُونَ » « 1 » « خداوند همان كسى است كه آسمان‌ها را بدون ستون‌هايى كه ببينيد ، بر افراشت ، سپس بر عرش استيلا يافت و خورشيد و ماه را مسخّر ساخت ، كه هر كدام تا زمان معيّنى حركت دارند . كار را او تدبير مىكند ، آيات را براى شما تشريح مىكند ، باشد كه به لقاى پروردگارتان يقين كنيد . »

--> ( 1 ) . رعد : 2